21 мая ў кабінеце гісторыі аптэчнай справы адбылася сустрэча Радковай Ліліі Андрэеўны і содрудников Гродзенскага РУП» Фармацыя«: Урусавай і.а. - старшыні Першаснай арганізацыі Гродзенскага РУП» Фармацыя «» саюз жанчын", Роля я. У. - старшыні Першаснай арганізацыі БРСМ, Пабярэжнай з. і. - старшыні Першаснай ветэранскай арганізацыі, загадчыка аптэкай №3 г. Гродна Жытко а. Ю., правізара-рэцэптара аптэкі №3 агароднік М. М., загадчыка аптэкай №152 сарака Э. і.
Усё больш дзён аддзяляюць нас ад страшнай вайны 1941-1945 г.г., але ў памяці народа назаўжды застанецца подзвіг людзей, якія цаной свайго жыцця абаранялі нашу Радзіму, людзей якія прайшлі праз жах канцлагераў і нямецкіх гета.
І ўсё менш людзей застаецца з намі, якія з'яўляюцца жывымі сведкамі тых страшных дзён. Адна з іх-Радкова Лілія Андрэеўна, малалетні вязень, якая ў 1943 годзе была сагнаная разам з мамай, сястрой і братам у Германію.
Замест шчаслівага дзяцінства маленькай лілеі прыйшлося выпрабаваць страх, голад і холад у нямецкім лагеры. Мама працавала на чыгунцы, а маленькую лілею фашысты бралі на правядзенне розных досведаў над дзецьмі. Са слязамі на вачах Лілія Андрэеўна ўспамінала, як фашыст толькі за тое, што дзіця плакала не змаўкаючы, падкінуў яго ўверх і расстраляў. І дарослыя і дзеці жылі надгаладзь. Пасля вызвалення вязняў канцлагера савецкімі салдатамі ў 1945 годзе сям'я вярнулася на радзіму ў г.Бабруйск. Мама траіх дзяцей важыла 28 кг.
Цяжка было слухаць пра зверствы фашыстаў, але забываць пра іх нельга.
Некаторыя гісторыкі і палітыкі спрабуюць перакроіць вынікі Вялікай Айчыннай вайны, і толькі сведчанні ўдзельнікаў тых страшных падзей гавораць ад адваротнага. У кабінеце гісторыі аптэчнай справы ёсць кніга Народнай славы, дзе запісаныя прыжыццёвыя ўспаміны ветэранаў ВАВ.
Успаміны вязня нацызму Рядковой Лідзіі Андрэеўны будуць размешчаны кнізе Народнай славы.
Успаміны паслужаць урокам для тых, хто сёння спрабуе бразгаць зброяй каля межаў нашай краіны.
З. I. Пабярэжная, старшыня першаснай ветэранскай арганізацыі